Getuigenissen en innerlijke dialogen over verlies, afstand en verbondenheid
Dit blog ontstond niet uit theorie, maar uit ervaring. Uit het gemis van kinderen die nog leven, maar niet meer aanwezig zijn. Uit de verwarring en de pijn van oudervervreemding. Uit een vorm van rouw waarvoor weinig woorden bestaan en waarvoor geen rituelen zijn.
Ik dwaal tussen kunst, natuur en existentiële vragen. Ik geef mezelf de toestemming om te vertragen.
Neem contact op
Heeft u vragen over mijn werk of suggesties voor een artikel? Schrijf me en deel uw ideeën met mij.